Briç kuralları

Bu sayfa, kontrat briçi Dünya Briç Federasyonu'nun (WBF) uluslararası yasalarında tanımlandığı biçimiyle anlatır. Kurallar, ortaklar arasındaki anlaşmalar olan ihale konvansiyonlarıyla karıştırılmamalıdır; onlar ayrı olarak İhale sayfasında ele alınır.

Deste ve oyuncular

Jokersiz 52 kartlık bir deste ile oynanır. Dört renk: maça ♠, kupa ♥, karo ♦ ve sinek ♣. Her renkte kartlar en güçlüden en zayıfa as, papaz, kız, vale, 10, 9... 2'ye kadar sıralanır.

Dört oyuncu yön isimleriyle anılır. Kuzey ve Güney karşılıklı ortaktır; Doğu ve Batı da öyle. Her oyuncu bir elin 13 kartını alır; dört elin tümü bir dağıtımı oluşturur.

Eller

Bir el (ya da sürü) dört karttan oluşur; her oyuncu saat yönünde birer kart oynar. İlk oyuncu rengi seçer. Diğerleri o renkte kartı varsa uymak zorundadır; yoksa istediği kartı oynar. El, istenen renkteki en yüksek karta gider; ancak biri koz oynadıysa en yüksek koz kazanır. Eli kazanan bir sonrakine başlar. Bir dağıtım 13 el içerir.

İhale

Oynamadan önce oyuncular sırayla konuşur; başlayan dağıtıcıdır. Herkes şunları yapabilir:

• Bir seviye ve bir ihale rengi söylemek, örneğin «1♥» ya da «2SA»;
• pas demek;
• Rakibin son ihalesine kontra demek ya da rakibin kontrasına kendi ihalesiyle rekontra demek.

Her ihale bir öncekinden yüksek olmalıdır: daha yüksek bir seviye ya da aynı seviyede daha yüksek bir renk. Artan sıra sinek, karo, kupa, maça, sonra kozsuzdur. 1♥'ten sonra 1♠ ya da 1SA denebilir, ama 1♦ denemez. İhale üst üste üç pastan sonra biter; dört oyuncu da ilk turda pas derse dağıtım yeniden oynanır («pas» dağıtım).

Kontrat, koz ve kozsuz

Son ihale kontrat olur. Seviye, altının üzerinde kazanılması gereken el sayısını gösterir: 4♠ kontratı 13 elden 10 el, 3SA kontratı 9 el ister. Yani 1. seviye 7 el, 7. seviye hepsini ister.

İhale rengi kozu belirler: 4♠'te maçalar diğer tüm renkleri yener. Kozsuzda (SA) koz yoktur: eli yalnızca istenen renkteki en yüksek kart kazanır.

Deklaran ve ölü

Deklaran, kazanan tarafta kontratın rengini ilk söyleyen oyuncudur. Solundaki oyuncu açılış kartını (ilk kartı) oynar. Ardından ortağı kartlarını açık olarak masaya serer: bu ölüdür ve kartlarını deklaran oynar. Diğer iki oyuncu savunmacılardır.

Bu dağıtımda Kuzey 1SA açar, Güney 3SA'ya bağlar: Kuzey kozsuzu ilk söyleyen olduğu için deklaran olur. Solundaki Doğu açılış kartını oynar; Güney ölüdür. Kartlar açıkken bu kontrat 10 el getirir, istenen 9'dan bir fazla.

Zon

Zonda olan taraf, bir oyun ya da slem yaparsa daha çok kazanır, ama battığında daha çok öder. Düplikatta zon ve dağıtıcı, 16 dağıtımlık bir döngüye göre dağıtım numarasıyla belirlenir. İlk dört dağıtım:

Serbest partide (rubber), bir taraf bir oyun kazanır kazanmaz zona girer. Chicago'da dört dağıtımlık bir döngü uygulanır.

Skor

Düplikatta, altının üzerinde istenen her el, minörde (♣ ♦) 20 puan, majörde (♥ ♠) ve kozsuzda 30 puan eder (ilki için 40). El puanları 100'e ulaşırsa kontrat bir oyundur: 3SA, 4♥, 4♠, 5♣ ya da 5♦. Buna bir prim eklenir: parskor için 50, zonda olmayan oyun için 300, zonda 500. Küçük slem (6. seviye) 500 ya da 750, büyük slem (7. seviye) 1.000 ya da 1.500 ekler.

Kontrasız bir batış, eksik kalan her el için 50 puana mal olur (tehlikeliyken 100). Kontralıysa 100, sonraki her el için sırasıyla 200, 200 ve 300 puana mal olur; tehlikeliyken ilk el için 200, sonraki her el için 300 puandır. Rekontra bu tutarları iki katına çıkarır. Turnuvada skorlar daha sonra aynı eli oynayan masalar arasında maç puanı veya IMP üzerinden karşılaştırılır.