Zasady brydża

Ta strona opisuje brydża kontraktowego zgodnie z międzynarodowymi przepisami Światowej Federacji Brydża (WBF). Zasad nie należy mylić z konwencjami licytacyjnymi, czyli umowami między partnerami: są omówione osobno, na stronie Licytacja.

Talia i gracze

Gra się taliąw 52 kart, bez jokerów. Cztery kolory to pik ♠, kier ♥, karo ♦ i trefl ♣. W każdym kolorze karty idą od asa (najwyższa) do dwójki: as, król, dama, walet, 10, 9... aż do 2.

Czterech graczy oznaczono stronami świata. Północ i Południe są partnerami, siedzą naprzeciw siebie; Wschód i Zachód również. Każdy gracz otrzymuje 13 kart ręki; komplet czterech rąk tworzy rozdanie.

Lewy

Lewa składa się z czterech kart, po jednej od gracza, kładzionych zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Pierwszy gracz wybiera kolor. Pozostali muszą dołożyć do tego koloru, jeśli go mają; w przeciwnym razie zagrywają dowolną kartę. Lewę bierze najwyższa karta w kolorze wyjściowym, chyba że ktoś zagrał atut: wtedy wygrywa najwyższy atut. Zwycięzca lewy rozpoczyna następną. W rozdaniu jest 13 lew.

Licytacja

Przed rozgrywką gracze zabierają głos kolejno, zaczynając od rozdającego. Każdy może:

• zgłosić poziom i kolor, na przykład „1♥” lub „2BA”;
• spasować;
• skontrować ostatnią zgłoszenie przeciwników albo rekontrować kontrę przeciwników własnym zgłoszeniem.

Każde zgłoszenie musi być wyższe od poprzedniego: wyższy poziom albo ten sam poziom w wyższym kolorze. Kolejność rosnąca to trefl, karo, kier, pik, a następnie bez atu. Po 1♥ można powiedzieć 1♠ lub 1BA, ale nie 1♦. Licytacja kończy się po trzech kolejnych pasach; jeśli wszyscy czterej gracze spasują od razu, rozdanie jest rozgrywane ponownie (rozdanie „spasowane”).

Kontrakt, atut i bez atu

Ostatnie zgłoszenie staje się kontraktem. Poziom wskazuje liczbę lew do wzięcia ponad sześć: kontrakt 4♠ wymaga 10 lew z 13, kontrakt 3BA wymaga 9. Poziom 1 wymaga więc 7 lew, poziom 7 wymaga wszystkich.

Kolor zgłoszenia wyznacza atut: w kontrakcie 4♠ piki biją wszystkie inne kolory. W kontrakcie bez atu (BA) nie ma atutu: lewę bierze tylko najwyższa karta w kolorze wyjściowym.

Rozgrywający i dziadek

Rozgrywający to gracz strony, która wygrała licytację, i który jako pierwszy nazwał kolor kontraktu. Gracz po jego lewej stronie wistuje (zagrywa pierwszą kartę). Jego partner następnie wykłada swoje karty odkryte na stół: to dziadek, którego kartami gra rozgrywający. Pozostali dwaj gracze to obrońcy.

W tym rozdaniu Północ otwiera 1BA, a Południe kończy na 3BA: Północ jako pierwszy nazwał bez atu, więc zostaje rozgrywającym. Wschód, po jego lewej, wistuje; Południe jest dziadkiem. Przy odkrytych kartach ten kontrakt daje 10 lew, o jedną więcej niż wymagane 9.

Założenia

Strona po partii zyskuje więcej za zrealizowaną końcówkę lub szlemika, ale płaci więcej za wpadki. W dupliacie założenia i rozdający wynikają z numeru rozdania, w cyklu 16 rozdań. Pierwsze cztery:

W brydżu rubrowym strona zyskuje założenia po wygraniu partii. W chicago obowiązuje cykl czterech rozdań.

Zapis

W dupliacie każda lewa zakontraktowana ponad sześć warta jest 20 punktów w młodszych (♣ ♦), 30 w starszych (♥ ♠) i w bezatutowym (40 za pierwszą). Jeśli te punkty za lewy osiągną 100, kontrakt jest końcówką: 3BA, 4♥, 4♠, 5♣ lub 5♦. Dolicza się premię: 50 za część, 300 za końcówkę przy założeniach niekorzystnych dla strony, 500 przy korzystnych. Szlemik (poziom 6) dodaje 500 lub 750, szlem (poziom 7) 1000 lub 1500.

Nieskontrowany upadek kosztuje 50 punktów za każdą brakującą lewę (100 po partii). Skontrowany kosztuje 100, a potem 200, 200 i 300 za każdą kolejną lewę, albo 200, a potem 300 za każdą lewę po partii; rekontra podwaja te kwoty. W turnieju zapisy są następnie porównywane między stołami, przy których rozegrano to samo rozdanie, na punkty meczowe lub IMP-y.